Romi Levi
15498
page-template,page-template-full_width,page-template-full_width-php,page,page-id-15498,bridge-core-1.0.4,ajax_fade,page_not_loaded,,no_animation_on_touch,qode-title-hidden,qode-theme-ver-18.0.8,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,disabled_footer_bottom,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

ROMI LEVI

Merhaba ben Romi Levi,

 

1975 yılında İsviçre’nin Zürih şehrinde dünyaya geldim ve kökleri 550 yıl geriye, İspanya’ya giden bir ailenin ilk kızıyım.

 

Arkadaşlarımla birlikte olmaktan, yemekli organizasyonlar yapmaktan, misafir ağırlamaktan çok keyif alırım ve tüm çevrem de beni bu konuda çok şımartır ve hoşuma gider. Aynı zamanda hep keyif alacağım bir iş arayışı içerisindeydim ve bu beni hep gıda üzerine odaklanmam gerekliliğini düşündürürdü ancak nasıl bir şey olması gerektiğini ve konseptini bulmayı bir türlü başaramıyordum.

 

İspanyol köklerim, seyahatlerimde farklı kültür ve lezzetleri yerel gurme restoranlarda denemekten keyif almam ve özellikle yemek üzerine bir çok yazılı ve görsel yayınları yakından takip etmem nedenleri ile farklı lezzetlere sahip olduğumu farkındaydım ama nasıl olacağını bir türlü bulamıyordum.

 

Bir gün, yine bir arkadaş toplantısında,  ile çok özel ve orijinal reçetesine sahip olduğum, İspanyolca ismi ile TARTA DE QUESO (tarta de kezo) Türkçe adı ile peynir keki hazırladım. Çok beğenildi ve arkadaşlarım hep bunu ister oldular.

 

Bir başka akşam arkadaşlarımla birlikte dışarıda yemekteyken, çok sevdiğim arkadaşlarımdan biri, “Romi sen neden bu keki yapıp satmıyorsun?” diye sordu.

İşte o,  Rommy’s Tarta De Queso’nun ilk kıvılcımının çaktığı an oldu ve çok içten bir şekilde, nasıl, neden, olur mu gibi soruları hiç aklımdan geçirmeden ağzımdan “neden olmasın ya” diye bir cevap çıktı. Çok içten gelmişti bu cevap ve içimi bir heyecan kapladı. “Neden aradığım iş bu olmasın?” diye düşündüm.

 

Aynı masadan bir diğer arkadaşım da, ben daha bu ilk heyecanı içimde ve kafamda hayallerimde yaşarken, hemen bir görevliyi çağırdı ve “peynir kekiniz var mı?” diye sordu. Cevap olumsuzdu ve arkadaşımın vazgeçmeye niyeti yoktu, “satmak ister misiniz? Bir arkadaşım en güzelini yapıyor, denemek ister misiniz?” diye sordu. Cevap “Çok memnun oluruz” olunca, bir yandan kafama girmiş olan fikrin heyecanı ile uğraşırken aylarca düşünüp içinden çıkamadığım “ne yapmalıyım” sorusunun cevabının birden şekillenmeye başladığını, rüyalarımın gerçekleşmeye başladığını hissettim.

 

Gerisi çok heyecanlı bir süreç oldu ve halen devam etmekte. Bu heyecanıma herkesi katmak istiyorum ve bu özel lezzeti olabildiğince çok lezzet tutkunu damakla buluşturmak en büyük hayalim. Bunun için çok büyük bir heyecan ve aşkla çalışıyorum. Herkesi bu heyecanıma katmak adına çok büyük bir enerjim var ve hepinizi bekliyorum…